„Józef Piłsudski, pierwszy doktor honoris causa Wydziału Lekarskiego. Ten, który leczył serca Polaków, niewolą zgnębione”

Szanowni Państwo, już za kilkanaście dni, 2 maja, obchodzić będziemy stulecie nadania pierwszego doktoratu honoris causa przez stołeczny Wydział Lekarski. Wyróżnionym został wówczas w Warszawie marszałek Józef Piłsudski. W nawiązaniu do tej niezwykle ważnej rocznicy w dziejach polskiego szkolnictwa wyższego zapraszamy Państwa do obejrzenia już teraz naszej najnowszej produkcji pt. „Józef Piłsudski, pierwszy doktor honoris causa Wydziału Lekarskiego. Ten, który leczył serca Polaków, niewolą zgnębione”.

Z filmu dowiecie się Państwo m.in. na czym polega znaczenie tego słynnego tytułu akademickiego, gdzie odbyła się przed stu laty majowa promocja oraz kim byli kolejni honorowi doktorzy w murach Uniwersytetu Warszawskiego, Akademii Medycznej i Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Być może wśród widzów będzie przyszły doktor honoris hausa naszej uczelni?

 

„Historia skromnej strzykawki”

Szanowni Państwo, serdecznie zapraszamy do zapoznania się z najnowszym  artykułem pt. „Historia skromnej strzykawki”  autorstwa pracownika naszego Muzeum,  mgr Krzysztofa Schoeneicha. Ten bardzo ciekawy temat omawiany był nie tak dawno w wywiadzie radiowym, a artykuł jest rozwinięciem tego zagadnienia. Z tekstu dowiecie się Państwo jak zmieniał się wygląd strzykawki  na przestrzeni wieków, a także przeczytacie o polskim akcencie jej historii. Artykuł ukazał się w najnowszym wydaniu czasopisma Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego- Medycyna Dydaktyka Wychowanie.

MDW 1-2_2021- HISTORIA_Historiaskromnejstrzykawki

 

Anatomiczny pakiet edukacyjny do pobrania

W ramach naszego projektu „Poznaj tajemnice ciała ludzkiego w teatrze anatomicznym XXI w.” przygotowaliśmy dla Państwa folder edukacyjny, dzięki któremu będziecie mogli Państwo  poćwiczyć swoje szare komórki i utrwalić wiedzę o anatomii zdobytą za pośrednictwem naszych pokazów, wykładów, warsztatów oraz projektowej strony internetowej. Wydrukowane pakiety edukacyjne czekają cierpliwe w nowo powstałej sali naszego muzeum na otwarcie dla publiczności bram uniwersytetów, a my tymczasem udostępniamy Państwu zbiór  łamigłówek w wersji cyfrowej. Życzymy dobrej zabawy!

Folder w formacie pdf dostępny jest do pobrania TUTAJ

Opracowanie: Diana Święcka

Grafika i skład: Piotr Berezowski

Projekt „Poznaj tajemnice ciała ludzkiego w teatrze anatomicznym XXI w.” dofinansowano z programu „Społeczna odpowiedzialność nauki” Ministra Edukacji i Nauki.

„Walka z tyfusem plamistym w warszawskim getcie na podstawie wybranych kronik i wspomnień pamiętnikarskich”

Szanowni Państwo, serdecznie zapraszamy do zapoznania się z nowym artykułem autorstwa Adama Tyszkiewicza pt. „”Walka z tyfusem plamistym w warszawskim getcie na podstawie wybranych kronik i wspomnień pamiętnikarskich”, który dostępny jest w najnowszym wydaniu MDWUM nr 11-12/2020 str. 44-48.

MDW 11-12_2020 – Walka z tyfusem plamistym w warszawskim getcie

Szczególnie polecamy też tekst Cezarego Ksela „Ślady Jana Nielubowicza. 20 lat bez profesora”, opowiadający historię wybitnego polskiego transplantologa.

MDW 11-12_2020 – Slady Jana Nielubowicza.20lat bez Profesora

Animacja „Kamienie milowe w dziejach anatomii”

Szanowni Państwo,

Z przyjemnością prezentujemy Państwu „Kamienie milowe w dziejach anatomii” – animację, która została zrealizowana w ramach projektu „Poznaj tajemnice ciała ludzkiego w teatrze anatomicznym XXI w.”. Materiał ten prezentowany będzie w naszej nowo powstającej ekspozycji muzealnej.
Film obfituje w drastyczne sceny, dramatyczne zwroty akcji, ale przede wszystkim w solidną dawkę wiedzy o historii anatomii człowieka.

Serdecznie zapraszamy na seans!

Historia strzykawki- audycja w Programie Polskiego Radia

Szanowni Państwo, wczoraj mieliśmy  przyjemność gościć w 1 Programie Polskiego Radia w audycji  „Eureka”, gdzie opowiadaliśmy historię strzykawki .

Poniżej zamieszczamy link z podcastem do tego wydarzenia:

W starożytności do wlewania płynów poprzez naturalne otwory ciała zwykle używano pęcherzy zwierzęcych dołączonych do drewnianych lub kościanych  rurek. „Strzykawki” takie były używane głównie do wykonywania lewatyw , który to zabieg wraz z upuszczaniem krwi był uważany za panaceum na wiele przypadłości.

Pomysł użycia strzykawki do terapii dożylnej pojawił się dopiero w  XVII wieku  wraz z odkryciem  krążenia krwi przez Anglika Williama Harvey’a  w 1628 roku.

Kolejny Anglik, Christopher Wren, stwierdził, iż krążenie krwi może zostać wykorzystane do rozprowadzenia płynnych lekarstw do różnych części ciała.
W 1656 roku wykonał iniekcje dożylne wina, piwa i opium u psów. Posłużył się  urządzeniem ze świńskiego pęcherza zakończonego stosiną pióra gęsiego.

Poważne zainteresowanie iniekcjami pojawiło się na początku XIX wieku. W 1844 roku wynaleziono wydążoną i pustą w środku igłę a w 1853 roku Francuz Charles Gabriel Pravaz i  Szkot Alexander Wood, niezależnie od siebie wynaleźli strzykawkę w formie w której znamy ją obecnie – z cylindrem, tłokiem i igłą.

Na początku strzykawki były wielorazowe, metalowo-szklane i szklane (co wiązało się z dużymi kosztami produkcji i łatwo ulegały uszkodzeniom) a  zastrzyki głownie w celu i złagodzenia bólu (morfina), potem zaczęto wstrzykiwać inne środki  np chininę w celu  leczeniu malarii, lub chlorek rtęci  w celu leczenia kiły.

W latach dwudziestych XX wieku wynalezienie insuliny spowodowało gwałtowny wzrost produkcji strzykawek na świecie: w 1920 roku było to ok. 100,000  rocznie, w latach 30 już 2,5 mln a w 1952 7.5 mln. Obecnie w samych tylko USA, diabetycy zużywają ich ponad miliard rocznie.

W 1950 r. Arthur Smith w USA otrzymał patent na jednorazową szklaną strzykawkę co znacznie ułatwiło program   masowych szczepień (np. przeciwko polio w latach 50 XX w.)

W 1956 roku patent na jednorazową plastikową strzykawkę otrzymał nowozelandczyk Colin Murdoch  ale minęło ponad  20 lat zanim  plastikowa jednorazowa strzykawka upowszechniła się na całym świecie.

Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z nagraniem!

Publikacja „Teka Gdańska-Ignacy Klukowski” dołączyła do zbiorów naszego Muzeum

Szanowni Państwo, z przyjemnością informujemy, że dzięki uprzejmości wydawcy – Stowarzyszenia na Rzecz Edukacji Filmowej otrzymaliśmy publikację zatytułowaną „Teka Gdańska – Ignacy Klukowski”, zawierającą reprodukcje 100 obrazów, zmarłego w 1978 r.  gdańskiego malarza.

Publikacja zawiera reprodukcje panoram miasta, portrety zwykłych gdańszczan, akty kobiece, pejzaże nadmorskie, portowe i stoczniowe, i 8 dzieł wykonanych przy okazji prac konserwatorskich gdańskich zabytków.  Załączony do teki jest bogato ilustrowany przewodnik informujący
o twórczości artysty.

Wydawnictwo ma charakter kolekcjonerski a 274 egzemplarz z 300 ogólnie wydanych , został przekazany do zbiorów naszego Muzeum przez prezesa Stowarzyszenia na Rzecz Edukacji Filmowej, pana Jacka Borzycha.

Publikacja została też udostępniona w formie elektronicznej na stronie internetowej www.gdff.pl.

Ignacy Klukowski urodził się w 1908 roku na Wileńszczyznie, a  edukację malarską pobierał w Wilnie i Paryżu. Ten nagradzany na prestiżowych wystawach malarz po wojnie osiedlił się w Gdańsku i aktywnie   uczestniczył
w odnawianiu zniszczonych wojną gdańskich zabytków, m.in. Sali Czerwonej Gdańskiego Ratusza. Obecnie uznaje się go za jednego z najlepszych polskich marynistów, na swoich obrazach oprócz utrwalania ruin gdańskiego starego miasta malował życie w porcie, stoczni, pracę rybaków oraz portrety bliskich
i znajomych. Zmarł w 1978 roku.

„Na granicy życia i śmierci, czyli rzecz o pochówkach nie do końca zmarłych, porodach trumiennych i tafefobii”

Szanowni Państwo serdecznie zapraszamy do zapoznania się z nowym artykułem autorstwa dra Adama Tyszkiewicza i Krzysztofa Schoeneicha
pt. „Na granicy życia i śmierci, czyli rzecz o pochówkach nie do końca zmarłych, porodach trumiennych i tafefobii”, który znajdziecie państwo w czasopiśmie MDWUM nr 10/2020 str. 38-43. Po przeczytaniu artykułu poznacie Państwo historię i legendy o ludziach pochowanych żywcem. Dopełnieniem artykułu są wywiady przeprowadzone z prof. Pawłem Krajewskim i prof. Tadeuszem Nasierowskim.

2020-10-MDMWUM Na granicy życia i śmierci, czyli rzecz o pochówkach nie do końca zmarłych, porodach trumiennych i tafefobii

„Jesienne spacery po Warszawskim Uniwersytecie Medycznym”

Szanowni Państwo, pomimo że wczoraj zaczęła się kalendarzowa zima to za oknem wcale tego nie widać. W nadal jesiennym więc klimacie zapraszamy Państwa serdecznie do obejrzenia pierwszej części nowego cyklu filmów pt „Jesienne spacery z kamerą na WUM”. W dzisiejszym odcinku zatytułowanym „Centrum Dowodzenia Uniwersytetu” – Dyrektor Muzeum Historii Medycyny Dr Adam Tyszkiewicz oprowadzi nas  po trzech budynkach tworzących bijące serce Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego: odwiedzimy Rektorat, Centrum Dydaktyczne i Centrum Biblioteczno – Informacyjne.

Dowiecie się Państwo gdzie znajdowała się poprzednia siedziba Rektoratu, zobaczycie jak wygląda i czym jest sala uniwersyteckiego Senatu, zapoznacie się ze znaczeniem insygniów rektorskich oraz podejrzycie co wisi na ścianie w gabinecie Jego Magnificencji profesora Zbigniewa Gacionga. Będziecie mieli Państwo okazję zerknąć na centrum Warszawy z tarasu widokowego znajdującego się na trzecim piętrze Centrum Biblioteczno – Informacyjnego.

Mamy nadzieję że film (który powstał przy udziale Działu Fotomedycznego WUM)  zainteresuje miłośników dziejów Warszawy, historii medycyny oraz studentów Warszawskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Zapraszamy do oglądania!

 

Wykład  „O klinice dla legionistów, czyli jak działała rzymska służba zdrowia” – prof. Piotr Dyczek

Który z rzymskich cesarzy cierpiał na chroniczną biegunkę a któremu zaszkodził sos z muchomorów? W jaki sposób Galen, jeden z najwybitniejszych lekarzy nowożytnych,  zidentyfikował kto był kochankiem żony cesarza Marka Aureliusza? Ile zarabiał rzymski lekarz i dlaczego rzymscy legioniści stacjonujący w Europie mieli często problemy z oczami?  Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie Państwo podczas wykładu pt. „O klinice dla legionistówczyli jak działała rzymska służba zdrowia” do którego obejrzenia Muzeum Historii Medycyny WUM serdecznie zaprasza. Wykład odbył się 27 października 2020 r. z inicjatywy JM Rektora Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego prof. dr. hab. n. med. Zbigniewa Gacionga w Klinice Chorób Wewnętrznych, Nadciśnienia Tętniczego i Angiologii WUM.  Podczas wykładu, który ma charakter popularnonaukowy, autor przybliża w prosty i przystępny sposób (okraszony duża porcją humoru) meandry rzymskiej medycyny. Creme de la Creme prezentacji to wirtualny spacer po trójwymiarowej rekonstrukcji rzymskiego szpitala wojskowego w Novae (dzisiejsza Bułgaria) gdzie zajrzymy do wszystkich, nawet najbardziej intymnych, zakątków.

Wykład prowadzi profesor Uniwersytetu Warszawskiego Piotr Dyczek,  archeolog klasyczny, autor ponad 200 prac naukowych i szef kilku ekspedycji archeologicznych (m in. W Egipcie, Sudanie i Bułgarii).

Zapraszamy!

Rys. Widok na Wyspę Tyberyjską przedstawioną jako statek, po lewej Świątynia Eskulapa. Giovanni Ambrogio Brambilla, 1582