Józef Polikarp Brudziński Salus aegroti suprema lex esto

Szanowni Państwo,

z przyjemnością chcielibyśmy pochwalić się naszą najnowszą publikacją w języku angielskim dotyczącą wystawy „Józef Polikarp Brudziński Salus aegroti suprema lex esto”, której otwarcie miało miejsce w  grudniu 2017 r.

Józef Polikarp Brudziński Salus aegroti suprema lex esto

Słowem wstępu:

And when all of us, both the teachers and students, and the entire university
community, envelop our reborn Alma Mater with care and love, it will remain
and flourish, and future generations will look on it with pride and repeat: The
rain came down, the streams rose, and the winds blew and beat against that
house; yet it did not fall, because it had its foundation on the rock. It was with
these words that Rector Józef Polikarp Brudziński ended his speech during
the inaugural celebration of the University of Warsaw on 15 November 1915.
Whereas I, on the hundredth anniversary of his death, would like to recall
a beautiful chapter in the history of both Polish education and medicine,
commemorating the life and academic achievements of the revived
University of Warsaw’s first rector—a world renowned neurologist, paediatrician and invaluable academic teacher, who was loved by his students.
It is a real honour to have had a predecessor who was such a celebrity, and
who was involved in so many spheres of activity: medical, academic, social
and political. It also provides me with strong motivation and the challenge to
discharge my duties with due care and diligence for the benefit of the whole
academic community, one hundred years after the reinstatement of the independent University of Warsaw and the appointment of the first rector in its history. Józef Polikarp Brudziński was the first in a series of illustrious and
great personages who, in turn, until 1950, were rectors of the University of
Warsaw, and later of the Medical Academy and of the Medical University of
Warsaw.
Józef Polikarp Brudziński was not only the first rector of the reborn University
of Warsaw, but he was also a physician. Later in the University of Warsaw’s
history—between 1915 and 1949—five of the seventeen rectors were also
medical doctors: Professor Jan Mazurkiewicz – a psychiatrist; Professor
Franciszek Krzyształowicz – a dermatologist; Professor Mieczysław
Michałowicz – a paediatrician; Professor Jerzy Modrakowski – a
pharmacologist and Professor Franciszek Czubalski – a physiologist.
I sincerely belief that 100 years after the death of Józef Polikarp Brudziński,
both current and future generations will look back with pride and gratitude at
the achievements he left to posterity, and will repeat: The rain came down, the
streams rose, and the winds blew and beat against that house; yet it did not fall, because it had its foundation on the rock.
I congratulate the Museum of the History of Medicine for preparing an
exhibition to commemorate the anniversary of the death of Rector Józef
Brudziński—the father of both the revived University of Warsaw and of the
Medical University of Warsaw.

Prof. dr hab. n. med. Mirosław Wielgoś
Rektor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

 

Józef Polikarp Brudziński Salus aegroti suprema lex esto

Słowo wstępne w publikacji

Gdy tak wszyscy, i ciało nauczycielskie, i młodzież, i społeczeństwo, otoczymy opieką i miłością tę odrodzoną naszą Alma Mater, ostanie się ona i zakwitnie,
a pokolenia następne, spozierając na nią z dumą, powtarzać sobie będą:
i przyszły burze, i wiały wiatry, i uderzały na on dom, a on nie upadł, bo był na opoce zbudowany
– tymi słowami Rektor Józef Polikarp Brudziński zakończył mowę na uroczystościach inauguracyjnych Uniwersytetu Warszawskiego
15 listopada 1915 roku. Ja natomiast, w setną rocznicę Jego śmierci, tymi słowami chciałbym przypomnieć piękny rozdział w historii zarówno polskiego szkolnictwa, jak i medycyny, upamiętniający życie i dorobek naukowy pierwszego Rektora odrodzonego Uniwersytetu Warszawskiego, światowej sławy neurologa, pediatry oraz nieocenionego i ukochanego przez swoich studentów nauczyciela.
To niezwykły zaszczyt mieć za swojego poprzednika tak wybitną postać, działającą na wielu płaszczyznach: medycznej, naukowej, społecznej
i politycznej. To również niezwykle silna motywacja oraz wyzwanie, aby po stu latach od przywrócenia niezależnego polskiego Uniwersytetu Warszawskiego oraz powołania pierwszego w historii Rektora tejże Uczelni pełnić swoje obowiązki z jak największą starannością i dbałością o dobro całego środowiska akademickiego. Józef Polikarp Brudziński otworzył rozdział wspaniałych i wielkich osobistości, które kolejno, do roku 1950, pełniły funkcję Rektora Uniwersytetu Warszawskiego, a później Akademii Medycznej
w Warszawie i Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
Józef Polikarp Brudziński był nie tylko pierwszym Rektorem odrodzonego Uniwersytetu Warszawskiego, ale również Rektorem Medykiem.
W późniejszej historii UW, w latach 1915-1949, pięciu z siedemnastu rektorów było medykami. Byli to: prof. Jan Mazurkiewicz – psychiatra, prof. Franciszek Krzyształowicz – dermatolog, prof. Mieczysław Michałowicz – pediatra,
prof. Jerzy Modrakowski – farmakolog i prof. Franciszek Czubalski – fizjolog.
Jestem przekonany, że tak obecne, jak i przyszłe pokolenia, 100 lat po śmierci Józefa Polikarpa Brudzińskiego, spojrzą z dumą i wdzięcznością na dorobek, jaki po sobie pozostawił, i powtórzą: i przyszły burze, i wiały wiatry, i uderzały na on dom, a on nie upadł, bo był na opoce zbudowany.
Gratuluję Muzeum Historii Medycyny przygotowania wystawy, którą tak godnie uczciło rocznicę śmierci Rektora Józefa Brudzińskiego – Ojca zarówno odrodzonego Uniwersytetu Warszawskiego, jak i Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Prof. dr hab. n. med. Mirosław Wielgoś
Rektor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

SZPITAL OBOZOWY DLA KOBIET W KL AUSCHWITZ-BIRKENAU (1942-1945)

Prof. Edward Towpik  Dyrektor Muzeum Historii Medycyny
Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

zaprasza na promocję książki

dr Marii Ciesielskiej

„Szpital obozowy dla kobiet  w KL Auschwitz-Birkenau  (1942-1945)”

w środę, 13 stycznia 2016 r. o godz. 17.00  ul. Żwirki i Wigury 63

W środę, 13 stycznia br., odbyło się kolejne Spotkanie Muzealne, podczas którego przedstawiono książkę dr Marii Ciesielskiej „Szpital obozowy dla kobiet w KL Auschwitz-Birkenau (1942-1945)”. Publikacja ta inauguruje serię wydawniczą o nazwie: „Biblioteka Muzeum Historii Medycyny Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego”. Uroczystą promocję zaszczycił swoją obecnością JM Rektor- prof. Marek Krawczyk.

Książka powstała na podstawie rozprawy doktorskiej Autorki, obronionej na naszej Uczelni. Autorka z niezwykłą dbałością o szczegóły historyczne  przedstawiła genezę powstania obozu i problematykę zbrodniczych eksperymentów „medycznych”, a na tym tle – działalność szpitala obozowego dla kobiet. W drugiej części książki zawarte zostały biogramy bohaterskich lekarek więźniarek pracujących w tym szpitalu, udzielających pomocy i otuchy mimo bezpośredniego zagrożenia ich własnego życia.

Dyrektor Muzeum prof. Edward Towpik przedstawił zebranym sylwetkę Autorki – specjalistki w zakresie medycyny rodzinnej, doktor nauk medycznych w dziedzinie historii medycyny, a także przewodniczącej Sekcji Historycznej Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie.

W pełnej emocji dyskusji wzięli udział m.in. członkowie rodzin bohaterskich lekarek – więźniarek; dwoje z nich było więźniami Auschwitz jako małe dzieci. Wszyscy uczestnicy  spotkania otrzymali  egzemplarz książki, mogli też  porozmawiać z Autorką i uzyskać dedykację.

„Gdy gaśnie pamięć ludzka dalej mówią kamienie”

„Gdy gaśnie pamięć ludzka dalej mówią kamienie” Tytuł tej publikacji, dokumentuje kolejną wystawę w Muzeum Historii Medycyny Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, to słowa wypowiedziane przed laty przez Prymasa Tysiąclecia – Stefana kardynała Wyszyńskiego.

Wystawa mówi o wybitnych postaciach Uczelni, o ważnych miejscach
i wydarzeniach w jej historii, utrwalonych na pamiątkowych tablicach
i w rzeźbach zdobiących nasze szpitale, sale wykładowe i zakłady naukowo-dydaktyczne. Te „kamienie” – tablice i rzeźby – stały się kanwą ekspozycji –
a także publikacji. Dokonując niezbędnego wyboru kierowaliśmy się zarówno znaczeniem postaci, miejsca lub wydarzenia, jak i formą upamiętnienia. Przedstawiane obiekty powstawały w różnych okresach minionego stulecia
i są, obok treści, także swoistym signum temporis i przekrojem stylów sztuki kommemoratywnej.

Pierwsza część publikacji przedstawia (w skrócie) fragment ekspozycji poświęcony osobom. Wizerunek tablicy lub rzeźby wzbogacono krótką notą biograficzną i uzupełniono stosownymi ilustracjami. Układ drugiej części – poświęconej gmachom – jest zbliżony. Obie części przedziela plan międzywojennej Warszawy ze wskazaniem umiejscowienia tych gmachów. Przypomnienie wydaje się zasadne, skoro niektórych już nie ma (Szpital Karola i Marii) inne istnieją w zmienionym kształcie, a ich pierwotne nazwy (Szpital Starozakonnych, Szpital św. Stanisława) są niemal nieznane, a kolejne znikają ze struktury Uczelni (Zakłady Teoretyczne przy Krakowskim Przedmieściu, Szpital przy ul. Litewskiej).

Papier, wbrew pozorom, jest nie mniej trwałą formą upamiętnienia, niż marmur lub brąz. Niech więc ta publikacja zapisze w pamięci zarówno wystawę,
jak i jej bohaterów – i stanie się kolejnym „kamieniem”.

Prof. dr hab. med. Edward Towpik – Dyrektor Muzeum Historii Medycyny Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

„Winienem być dobrym lekarzem – Janusz Korczak – Henryk Goldszmit”

W 2013 roku powstała publikacja powystawowa pod redakcją prof. Edwarda Towpika na postawie materiałów opracowanych przez mgr Grażynę Jermakowicz i mgr Agatę Małkowską. Projekt graficzny wydawnictwa wykonała Emilia Bojańczyk i Diana Gawronkiewicz z firmy PODPUNKT.

„Rok 2012 był Rokiem Korczakowskim. Dlatego też oczywisty był wybór losów Starego Doktora Janusza Korczaka – absolwenta Wydziału Lekarskiego Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, wychowanka naszej Uczelni, jako tematu wystawy, która zapoczątkowała działalność Muzeum Historii Medycyny Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Ta nowa na mapie Warszawy placówka kulturalna, kierowana przez
prof. Edwarda Towpika, postanowiła przybliżyć tę nieprzeciętną Postać
i pokazać szerokiej publiczności mniej znany aspekt życia Janusza Korczaka, jakim było uprawiane medycyny.

Wernisaż wystawy odbył się 7 grudnia 2012 roku w nowym Centrum Biblioteczno-Informacyjnym naszej Uczelni, z udziałem Wicemarszałka Senatu Stanisława Karczewskiego oraz Wiceminister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Małgorzaty Omilanowskiej. 19 lutego 2013 roku, podczas wizyty w naszej Uczelni, ekspozycję zwiedziła Pierwsza Dama Rzeczypospolitej Polskiej Pani Anna Komorowska.

Ideą, jaka przyświecała utworzeniu Muzeum Historii Medycyny w naszej Uczelni, było „ocalanie od zapomnienia” przeszłości najszlachetniejszej
ze sztuk – medycyny; spisanie, w przeróżnych formach, wielkiej spuścizny medycyny polskiej, ze szczególnym naciskiem na dzieje naszej Wszechnicy. Rozpoczęcie działalności Muzeum to święto całej warszawskiej medycyny,
na tę chwilę czekały pokolenia medyków.

Inicjująca działalność Muzeum wystawa „Winienem być dobrym lekarzem- Janusz Korczak (Henryk Goldszmit)” – silna merytorycznie, przygotowana
z wielkim rozmachem artystycznym i ciesząca się dużym powodzeniem wśród zwiedzających – jest bardzo dobrym i obiecującym początkiem działania Muzeum Historii Medycyny Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego”.

Rektor WUM Prof. dr hab. n. med. Marek Krawczyk