Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Serdecznie zapraszamy na wystawę „Koło Medyków na przestrzeni lat” do Centrum Dydaktycznego WUM 
Informujemy, że od dnia 29.01.2026 r. w Centrum Biblioteczno-Informacyjnym przy ul. Żwirki i Wigury 63 na I piętrze jest czynna wystawa „100-lecie Wydziału Farmaceutycznego WUM 1926-2026”.
Serdecznie zapraszamy do odwiedzenia tej wystawy czasowej!
Szanowni Państwo,
17 maja o godzinie 18.00 zapraszamy na Noc Muzeów w Muzeum Historii Medycyny WUM.
Tym razem tematem, jaki zaprezentujemy to zagadnienie zdrowia współczesnego człowieka w ujęciu holistycznym, pod tytułem „Szlachetne zdrowie …”.
Dbałość o zdrowie oraz dążenie do zachowania dobrostanu fizycznego, jak i psychicznego naszego organizmu jest w centrum wielu zainteresowań. W naszym programie znalazły się m.in: wykłady ekspertów, warsztaty, spotkania ze studentami, pokazy. Oprócz wiedzy będziemy mogli przeżyć chwile wieczornego relaksu, którego dostarczy nam koncert muzyki fortepianowej w Auli Centrum Dydaktycznego WUM.
W PROGRAMIE
Wystawy (Centrum Biblioteczno – Informacyjne WUM):
Dzieje Akademickiego Nauczania Medycyny w Warszawie, Teatr anatomiczny,
Kardiologia, Chirurgia i Ortopedia, Ginekologia i Położnictwo, Farmacja, Stomatologia,
gabinet prof. Jerzego Choróbskiego,
gabinet prof. Ireneusza Roszkowskiego
Stoiska i warsztaty edukacyjne przygotowane przez studentów
kół naukowych WUM (Centrum Biblioteczno – Informacyjne WUM)
– warsztaty z przygotowywania preparatu leczniczego,
– warsztaty z pierwszej pomocy dla noworodka i dorosłych,
– odkrywanie historii postępów diagnozowania i leczenia najczęstszych chorób płuc,
– instruktaż higieny jamy ustnej oraz darmowy przegląd stomatologiczny,
– zobaczysz jak zmieniała się kardiologia na przestrzeni lat,
– dowiesz się o chorobach cywilizacyjnych,
– świat mikroorganizmów pod mikroskopem, zobaczysz hodowle bakterii i grzybów,
– gra – interaktywna symulacja ukazująca dostęp do usług zdrowotnych, zachęcająca do refleksji i dialogu na temat systemu opieki medycznej,
– poczujesz się jak kobieta ciężarna zakładając specjalny brzuch ciążowy,
– odkryjesz tajemnice chirurgii i transplantacji,
– zobaczysz historyczne narzędzia, unikalne książki, starą dokumentację, a także dowiesz się jak prawidłowo założyć jałowy fartuch i rękawiczki,
– poczujesz się jak prawdziwy ekspert w dziedzinie pielęgniarstwa,
– uzyskasz więcej informacji na temat HIV/AIDS,
– w wybranych godzinach: badanie poziomu cukru, pomiar ciśnienia tętniczego, pomiar masy ciała i konsultacja wyników z dietetykami, szycie chirurgiczne, trenażer do operacji laparoskopowych.
Wykłady (Centrum Dydaktyczne WUM Aula im. prof. J. Piekarczyka) :
godz. 19.00 – dr hab. Daniel Śliż „Medycyna stylu życia receptą na zdrowie”
godz. 21.00 – prof. Jarosław Dumanowski „Cztery żywioły, osiem smaków. Jedzenie i zdrowie w czasach staropolskich”
KONCERT FORTEPIANOWY (Centrum Dydaktyczne WUM Aula im. prof. J. Piekarczyka)
godz. 22.30 – Bianka Haase -„Od muzyki poważnej do rozrywkowej ”
Organizatorzy
Organizatorem wydarzenia jest Muzeum Historii Medycyny WUM we współpracy z: Studenckie Koło Naukowe „KLIO”, Biblioteką Uczelnianą WUM, IFMSA-Poland Oddział Warszawa, SKN przy I Katedrze i Klinice Kardiologii WUM, PTSF Oddział Warszawa, SKN Zdrowia Publicznego, SKN Agar, SKN Managerów Zdrowia, SKN Pielęgniarstwa Chirurgicznego i Transplantacyjnego „BeLivers”, SKN przy Klinice Chorób Zakaźnych, Tropikalnych i Hepatologii, SKN Urologii, SKN Położnych, SKN Alveolus, SKN ProNeo przy Klinice Neonatologii i Chorób Rzadkich, Polskie Towarzystwo Studentów Stomatologii, SKN Fizjoterapii.
Szanowni Państwo,
w dniu 14 listopada 2024 o godz. 14.00 zapraszamy na otwarcie wystawy pt: Bracia Klukowscy. Sztuka i Medycyna.
Pod Honorowym Patronatem
prof. dr. hab.n.med. Rafała Krenke Rektora Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
Klukowscy, herbu Korczak, pochodzili z rodziny od wieków zamieszkałej na Litwie. Jan, starszy z braci, był absolwentem Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Jako student brał udział w wojnie z bolszewikami. Swoją karierę naukową i zawodową związał z Wydziałem Lekarskim Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, gdzie w roku 1938 uzyskał habilitację. W czasie okupacji pracował w II Klinice Chorób Wewnętrznych w Szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie i brał udział w tajnym nauczaniu studentów. Aresztowany, zginął w obozie w Oświęcimiu.
Ignacy zgłębiał tajniki sztuki na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Batorego w Wilnie, a następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu. Jego prace były cenione przez krytyków francuskich i polskich. Niestety w czasie powstania warszawskiego spłonęło ok. 300 obrazów jego autorstwa. Po wojnie zamieszkał w Gdańsku. Oprócz malarstwa zajmował się konserwacją zabytków, włączając się w misję ratowania dzieł sztuki.
Wystawa czynna od 14 listopada 2024 – 30 stycznia 2025
Muzeum Historii Medycyny Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
ul. Żwirki i Wigury 63 (Centrum Biblioteczno-Informacyjne,
parter, sala nr 27)
Zapraszamy na naszą nową wystawę poświęconą protoplaście i pionierowi polskiej neurochirurgii, Jerzemu Choróbskiemu.
Jerzy Ludwik Choróbski (1902-1986) ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie w 1926 r uzyskując tytuł doktora wszech nauk lekarskich. Po studiach rozpoczął pracę w Klinice Chorób Nerwowych Uniwersytetu Warszawskiego, którą kierował neurolog Kazimierz Orzechowski. Choróbski zdobywał wiedzę i umiejętności również za granicą, między innymi w Klinice Psychiatrycznej Bleulera w Zurychu oraz Klinice Neurologicznej G. Guillaina i na Oddziale Neurologicznym Clovis Vincenta w Paryżu. Praktykował także w Klinice Neurologii i Neurochirurgii w Kanadzie na Uniwersytecie Mc Gill w Montrealu, gdzie zajmował się badaniami nad padaczką oraz w Klinice Neurochirurgii w Northwestern University Medical School w Chicago. Po powrocie do Polski pracował w Klinice Chorób Nerwowych na Uniwersytecie Warszawskim i został Kierownikiem Oddziału Neurochirurgii Kliniki Chorób Nerwowych tegoż Uniwersytetu, którą zorganizował. Choróbski był prekursorem polskiej neurochirurgii, wielokrotnie nagradzanym za swój wkład w rozwój medycyny. Jest autorem i współautorem wielu ważnych prac z zakresu neurochirurgii. Został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Otrzymał Doktoraty Honoris Causa Uniwersytetu Mc Gill w Montrealu i Akademii Medycznej w Warszawie. Był Członkiem Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego i wielu innych towarzystw naukowych w Polsce i za granicą.
Wystawę można obejrzeć od poniedziałku do piątku w godz, 8.00-15:30. Wstęp wolny.
Zapraszamy do obejrzenia naszej najnowszej wystawy „Biblioteka Farmaceuty”, która mieści się na parterze Centrum Biblioteczno-Informacyjnego. Wystawa opowiada o zainteresowaniach farmaceuty i historyka farmacji Teofila Tugendholda (1855-1935), którego działalność jest ważna także dla historii naszej Uczelni.
„Poznaj sekrety warsztatu stomatologa i farmaceuty”
13 maja 2023r. w sobotę w godzinach 19.00 – 1.00 odbyła się w naszym muzeum NOC MUZEÓW !
Licznie odwiedzający nas goście zwiedzali wystawy czasowe i stałe:
Wielkim powodzenem cieszyły się warsztaty:
„Profilaktyka stomatologiczna” przy udziale Studentów z Polskiego Towarzystwa Studentów Stomatologii (PTSS), w tym m. in.:
a) stanowisko profilaktyczne Polskiego Towarzystwa Studentów Stomatologii
– prawidłowe szczotkowanie zębów
– bezpłatny przegląd stomatologiczny przeprowadzany przez studentów Wydziału Lekarsko – Stomatologicznego
b) interaktywne stoisko: „Wiercenie w zębach-wczoraj i dziś”
„Farmacja praktyczna” przy udziale Studentów z Polskiego Towarzystwa Studentów Farmacji (PTSF), będzie można m. in.:
– wykonać własną maść, krem
– obejrzeć pod mikroskopem różne preparaty np.: (pasożyty i botanikę)
– wziąć udział w grze planszowej o opiece farmaceutycznej
„ Zdrowie pod kontrolą” stanowiska prowadzone przez studentów IFMSA:
– rejestracja potencjalnych dawców szpiku do bazy DKMS
– badanie poziomu cukru, pomiar ciśnienia tętniczego
– pomiar składu i masy ciała
– spirometria
– trenażer do operacji laparoskopowych
„Transplantacje” Poltransplant – stanowisko eksperckie
Podczas Nocy Muzeów można było wysłuchać ciekawych wykładów :
„Ząb mądrości” dr Marcin Aluchna,
„Początki nauczania farmacji w Warszawie 1809 –1879” dr Maria Turos,
„Fakty i mity na temat dawstwa szpiku” Poltransplant: Klaudia Nestorowicz-Kałużna ,”O przeszczepianiu narządów” Teresa Danek
Goście brali też udział w konkursie, w którym do wygrania były koszulki kubki muzealne.
Szanowni Państwo,
zapraszamy do obejrzenia naszej wystawy w czytelni Biblioteki Głównej WUM, gdzie przybliżamy postać Mikołaja Kopernika jako lekarza.
Mikołaj Kopernik żył na przełomie średniowiecza i renesansu, w okresie wielkich przemian i odkryć, odrodzenia się humanistycznych ideałów starożytności oraz wiary w potęgę rozumu ludzkiego. Jednocześnie w owym okresie istniały nadal bardzo ścisłe związki pomiędzy astronomią, astrologią i medycyną. Panowało przekonanie, że ciała niebieskie, a w szczególności położenie oraz ruchy gwiazd i planet wywierają bezpośredni wpływ na zdrowie człowieka.
Mikołaj Kopernik zapisał się w historii głównie jako astronom i twórca systemu heliocentrycznego, lecz będąc wszechstronnym człowiekiem renesansu zajmował się także matematyką, fizyką, ekonomią, filozofią. Był doktorem prawa i mężem stanu. W obszarze jego zainteresowań była też geografia, a zwłaszcza kartografia. Był wreszcie lekarzem, który przez ponad 40 lat uprawiał praktykę lekarską.
Po studiach w Krakowie (1491-1495) i po ukończonych studiach prawniczych w Bolonii (1495-1500), w 1501 roku Mikołaj rozpoczął studia medyczne w uniwersytecie w Padwie, słynącym z wysokiego poziomu nauczania, teatru anatomicznego oraz ze znakomitych profesorów, wykładowców zarówno medycyny teoretycznej jak i praktycznej.
Studia były czterostopniowe. Pierwszy i drugi stopień poświęcony był studiom i interpretacji dzieł Avicenny, Galena i Hipokratesa, trzeci stopień medycynie praktycznej, a czwarty chirurgii. Czas studiów trwał co najmniej trzy lata, oraz dodatkowo należało odbyć rok praktyki pod kierunkiem wybitnego lekarza. Po dwóch latach zdobywało się tytuł bakałarza, po trzech licencjata, który upoważniał do praktyki lekarskiej.
Kopernik odbył trzyletnie studia uzupełnione praktyką, co umożliwiło mu otrzymanie stopnia licencjata i upoważniało do wykonywania praktyki lekarskiej.
W 1503 roku Mikołaj Kopernik wrócił na Warmię i został lekarzem kolejnych biskupów warmińskich. Leczył także poza granicami diecezji warmińskiej, wyjeżdżał do chorych do Gdańska i Królewca. W swej działalności lekarskiej nawiązał Kopernik naukowe kontakty z wybitnymi lekarzami Odrodzenia, ustalając z nimi rozpoznania trudniejszych przypadków chorobowych. Zapoznany w Padwie z zagadnieniami higieny i epidemiologii pomagał podczas wybuchu choroby zakaźnej na Wybrzeżu i na Warmii.
Swoją wiedzę lekarską pogłębiał przez lekturę wielu dzieł z zakresu medycyny. W księgozbiorze posiadał dzieła kilkudziesięciu autorów, zarówno starożytnych autorytetów medycznych, jak i współczesnych mu podręczników z zakresu chorób wewnętrznych, chirurgii czy anatomii, a także medycyny praktycznej. W niektórych odnalezionych dziełach medycznych, które były własnością Kopernika, zachowały się na marginesach jego odręczne notatki związane z praktyką lekarską oraz recepty. Na marginesie jednej z nich napisał „zapamiętaj to lekarzu! Prawdziwe jest powiedzenie Awicenny, że nie wiedzący doprowadza do zabójstwa i dlatego jego powiedzenie powinno być w pamięci każdego ostrożnego lekarza”.
Do obowiązków lekarza należało nie tylko wypisanie odpowiedniej recepty, ale także własnoręczne przygotowanie medykamentu i dostarczenie go choremu. Recepty Kopernika niczym nie odbiegały od innych recept ówczesnych lekarzy w Europie. Mikołaj korzystał ze składników pochodzących z zielarstwa medycyny ludowej oraz zalecanych przez Dioskurydesa, Avicennę i innych mistrzów terapii medycznej. Unikał jednak popularnych wówczas środków nie kojarzących się dziś z medycyną, takich jak mocz, żaby, węże nietoperze, zwierzęce pazury czy substancje trujące. Mikołaj starał się zachować racjonalność i rozwagę, uważając, że najlepsze są krótkie recepty.
Kopernik jako medyk nie dokonał żadnego przełomu w medycynie, chociaż zaliczał do wybitniejszych lekarzy – praktyków epoki odrodzenia. Dla nas jest przede wszystkim genialnym astronomem, którego rękopis dzieła O obrotach sfer niebieskich, został wpisany w 1999 roku na listę Pamięć świata UNESCO. Dla jego współczesnych kanonik fromborski Kopernik był przede wszystkim lekarzem, o czym świadczą jego portrety z epoki z konwalią w ręku – średniowiecznym symbolem sztuki lekarskiej.
Monika Klimowska
Szanowni Państwo,
Muzeum Historii Medycyny Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego serdecznie zaprasza na wernisaż wystawy pt: „ VITA BREVIS ARS LONGA…”, który odbędzie się 12 grudnia (poniedziałek) o godz 10.00 w Centrum Biblioteczno – Informacyjnym, na I piętrze w Galerii Wystaw Czasowych.
Wystawa poświęcona jest medycynie starożytnej Grecji w okresie największego rozkwitu. Głównym jej bohaterem jest Hipokrates i jego dziedzictwo oraz starożytni bogowie medycyny greckiej. Tytuł wystawy jest łacińską wersją maksymy Hipokratesa, która po polsku brzmi: „Życie krótkie, sztuka długa… ” Oznacza to, że do poznania sztuki medycznej nie wystarczy życie jednego człowieka – potrzebna jest praca wielu pokoleń.